Je hoofd blijft maar praten. Maar wanneer heb je voor het laatst écht geluisterd naar wat je voelt?
Je kent het misschien wel. Je wordt wakker en voordat je goed en wel uit bed bent, begint het alweer.
Wat moet ik vandaag allemaal doen? Heb ik gisteren wel de juiste beslissing genomen? Waarom reageerde die ander zo? En wat als het straks niet goed gaat?
De gedachten volgen elkaar op. De ene vraag roept de volgende op. Voor je het weet, ben je alweer bezig met gisteren of morgen.
Maar waar ben jij eigenlijk gebleven?
Je lichaam is hier, in dit moment. Alleen je gedachten zijn overal, behalve bij jezelf.
Denken geeft ons een gevoel van controle
We hebben geleerd om na te denken, problemen op te lossen en vooruit te kijken. En daar is natuurlijk niets mis mee.
Maar soms wordt denken een manier om niet te hoeven voelen.
Want voelen kan confronterend zijn.
Misschien voel je verdriet dat je al lange tijd wegduwt. Een teleurstelling die je nooit echt hebt verwerkt. Boosheid die je niet durft uit te spreken. Of een diep verlangen naar iets anders, terwijl je eigenlijk niet weet hoe je daar moet komen.
Dus ga je nadenken.
Je zoekt verklaringen. Je probeert te begrijpen waarom je je voelt zoals je je voelt. Je analyseert gesprekken, situaties en jezelf.
Maar je kunt een gevoel niet altijd oplossen door er nog harder over na te denken.
Soms vraagt een gevoel niet om een antwoord.
Soms vraagt het alleen om aandacht.
Wat gebeurt er als je steeds aan jezelf voorbijgaat?
Je lichaam geeft vaak signalen wanneer je langdurig onder spanning staat.
Misschien merk je dat je schouders voortdurend gespannen zijn. Dat je ademhaling oppervlakkiger wordt. Dat je moeilijk kunt ontspannen of dat je zelfs tijdens rustige momenten onrust ervaart.
Je bent moe, maar je hoofd blijft doorgaan.
En wanneer iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je bijna automatisch: 'Goed hoor.'
Terwijl je diep vanbinnen misschien iets heel anders voelt.
Niet omdat je jezelf bewust voor de gek houdt, maar omdat je zo gewend bent geraakt aan doorgaan dat je nauwelijks nog stilstaat bij wat er in je leeft.
En dat is misschien wel het moeilijkste.
Je kunt zo gewend raken aan overleven, regelen en sterk zijn dat je vergeet hoe het voelt om gewoon jezelf te mogen zijn.
Waarom vinden we voelen zo moeilijk?
Omdat voelen betekent dat je niet alles onder controle hebt.
Je kunt verdriet niet altijd wegredeneren. Je kunt onzekerheid niet volledig voorkomen. En je kunt niet iedere pijnlijke herinnering veranderen.
Soms betekent voelen dat je iets tegenkomt wat je liever niet wilt zien.
Dat je eigenlijk uitgeput bent.
Dat je al veel te lang over je grenzen gaat.
Dat je behoefte hebt aan liefde, aandacht of erkenning.
Of dat het leven dat je leidt misschien niet meer helemaal past bij wie je vanbinnen bent.
En juist daarom blijven we soms liever in ons hoofd.
Want zolang we blijven nadenken, hoeven we niet altijd stil te staan bij wat ons werkelijk raakt.
Terug naar jezelf begint niet met harder je best doen
Misschien herken je ook dit.
Je probeert te ontspannen, maar vervolgens word je onrustig omdat het ontspannen niet lukt.
Je probeert je gedachten stil te krijgen, maar hoe harder je dat probeert, hoe drukker het wordt.
Alsof zelfs rust iets is geworden wat je moet presteren.
Maar voelen is geen prestatie.
Het begint met jezelf toestemming geven om even niets te hoeven oplossen.
Om stil te staan bij wat er op dit moment aanwezig is.
Misschien is dat verdriet. Misschien spanning. Misschien voel je helemaal niets.
Ook dat mag er zijn.
Je hoeft niet onmiddellijk te begrijpen waarom je iets voelt.
Je hoeft er niet direct iets mee te doen.
Je mag eerst gewoon erkennen dat het er is.
Een kleine oefening om weer contact te maken met jezelf
Neem vandaag eens vijf minuten waarin je helemaal niets hoeft.
Leg je telefoon weg en ga ergens rustig zitten.
Voel hoe je voeten contact maken met de grond.
Merk je ademhaling op, zonder die te veranderen.
En stel jezelf vervolgens drie vragen:
Wat voel ik op dit moment in mijn lichaam?
Welke emotie of behoefte merk ik bij mezelf op?
Wat heb ik vandaag werkelijk nodig?
Probeer niet meteen een antwoord te bedenken.
Wees nieuwsgierig naar wat je opmerkt.
Misschien komt er een gevoel. Misschien een gedachte. Misschien merk je alleen hoe moeilijk je het vindt om stil te zitten.
Ook dat vertelt je iets.
Het gaat er niet om dat je het goed doet.
Het gaat erom dat je weer aandacht geeft aan jezelf.
Je hoeft niet altijd sterk te zijn
Soms dragen we jarenlang een overtuiging met ons mee.
Dat we sterk moeten blijven. Dat anderen op ons rekenen. Dat we niet mogen opgeven.
En natuurlijk zijn er momenten waarop we moeten doorzetten.
Maar sterk zijn betekent niet dat je alles moet blijven dragen.
Soms zit kracht juist in het erkennen dat iets pijn doet.
In durven zeggen dat je moe bent.
In het aangeven van een grens.
Of in het toelaten van tranen die je al veel te lang hebt tegengehouden.
Je hoeft jezelf niet voortdurend te bewijzen.
Je hoeft niet altijd een oplossing te hebben.
En je hoeft niet iedere dag dezelfde kracht te voelen.
Je bent een mens.
Met gedachten, gevoelens, verlangens en kwetsbaarheden.
En al die kanten verdienen aandacht.
Misschien hoef je niet verder te zoeken
We zoeken vaak buiten onszelf naar antwoorden.
In gesprekken, boeken, adviezen en de mening van anderen.
Terwijl we soms zo druk bezig zijn met zoeken dat we vergeten naar binnen te kijken.
Niet omdat daar altijd een kant-en-klaar antwoord ligt.
Maar omdat je pas kunt ontdekken wat je nodig hebt wanneer je jezelf de ruimte geeft om te voelen.
Misschien ontdek je dat je rust nodig hebt.
Misschien dat je iets wilt veranderen.
Of misschien ontdek je dat je al die tijd zo bezig bent geweest met wat anderen nodig hebben, dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
En dan begint er iets.
Niet met een grote beslissing.
Niet met een compleet nieuw leven.
Maar met een klein moment waarop je weer naar jezelf luistert.
En als het je vandaag niet lukt?
Dan is dat ook goed.
Soms is je hoofd zo vol en is er zoveel gebeurd dat contact maken met je gevoel niet vanzelf gaat.
Gun jezelf daarin de tijd.
Je hoeft niet in één dag te veranderen wat jarenlang een gewoonte is geweest.
Misschien lukt het vandaag maar een paar seconden om werkelijk stil te staan bij jezelf.
Dat is een begin.
Want uiteindelijk gaat het niet om het uitschakelen van je gedachten.
Het gaat om het vinden van een evenwicht waarin je hoofd mag denken, maar je gevoel ook een stem krijgt.
Want je hoofd kan je vertellen wat verstandig lijkt. Maar je gevoel kan je helpen ontdekken wat werkelijk bij je past.
En misschien begint daar wel de belangrijkste ontmoeting van je leven.
De ontmoeting met jezelf.
Een vraag om vandaag bij stil te staan
Ben ik op dit moment werkelijk aan het leven zoals ik dat diep vanbinnen wil, of ben ik vooral bezig om alles draaiende te houden?
Je hoeft het antwoord niet meteen te weten.
Durf de vraag alleen eens toe te laten.
Essence Healing | Ruimte om weer dichter bij jezelf te komen
Soms helpt het om samen te onderzoeken wat je voelt, waar je grenzen liggen en wat je nodig hebt om weer meer verbinding met jezelf te ervaren.
Je bent welkom om te ontdekken wat een energetische behandeling of een van de cursussen van Essence Healing voor jou kan betekenen.
Meer over Essence Healing en de mogelijkheden in de praktijk →